Anatomia i wygląd

Ciało bobra jest doskonale przystosowane do życia w wodzie i na lądzie. Każdy element — od zębów po ogon — pełni konkretną funkcję.

Zęby, które nigdy nie przestają rosnąć

Bóbr ma cztery potężne siekacze pokryte od przodu pomarańczową warstwą szkliwa bogatego w żelazo — stąd ich charakterystyczny kolor. Zęby te rosną przez całe życie i są nieustannie ścierane podczas ogryzania drewna. Dzięki twardszej przedniej powierzchni ostrzą się samoczynnie, niczym dłuto.

Ogon — wielofunkcyjne narzędzie

Płaski, pokryty łuskami ogon służy bobrowi jako ster podczas pływania, podpora podczas ścinania drzew oraz magazyn tłuszczu na zimę. Uderzeniem ogona o wodę bóbr ostrzega rodzinę przed niebezpieczeństwem — dźwięk niesie się na dużą odległość.

• Tylne łapy z błonami pławnymi napędzają zwierzę w wodzie
• Przednie łapy są zręczne i chwytne — bóbr trzyma nimi gałązki
• Gęste, dwuwarstwowe futro natłuszczane wydzieliną gruczołów jest wodoodporne
• Przezroczysta trzecia powieka działa jak gogle pod wodą

Nurek na medal

Bóbr może pozostać pod wodą nawet do 15 minut. Zamykane zastawki w nozdrzach i uszach oraz fałdy skóry za siekaczami pozwalają mu ogryzać gałęzie bez zachłyśnięcia. To sprawia, że większość życia może spędzać bezpiecznie w wodzie, z dala od drapieżników.