Środowisko życia i tamy

Bóbr to jedyny — poza człowiekiem — ssak, który tak radykalnie przekształca swoje otoczenie. Buduje tamy, kopie kanały i wznosi żeremia, tworząc rozległe mokradła.

Tama — serce bobrowego rewiru

Bóbr buduje tamę, aby podnieść poziom wody i ukryć pod jej powierzchnią wejścia do żeremia. Konstrukcja z gałęzi, kamieni, mułu i darni potrafi mieć kilkadziesiąt metrów długości. Zwierzę reaguje na sam szum płynącej wody — to on uruchamia instynkt naprawiania i uszczelniania tamy.

Rozlewisko, czyli fabryka życia

Spiętrzona woda zalewa okoliczne tereny, tworząc rozlewisko. Powstaje mozaika płytkiej wody, szuwarów i martwych drzew — idealne warunki dla płazów, ważek, ptaków wodnych i ryb. Rozlewiska bobrowe działają jak naturalne gąbki: zatrzymują wodę w czasie suszy i spowalniają jej odpływ podczas ulewy.

Żeremie i nory

Dom bobra — żeremie — to kopiec z gałęzi i mułu z komorą mieszkalną powyżej lustra wody i wejściami ukrytymi pod powierzchnią. Tam, gdzie brzegi są wysokie, bóbr kopie zamiast tego nory w skarpie. Zapas gałęzi gromadzony jesienią pod wodą stanowi zimową spiżarnię.