Bóbr w Polsce
Historia bobra w Polsce to jeden z największych sukcesów rodzimej ochrony przyrody — powrót gatunku, który jeszcze sto lat temu był na skraju wyginięcia.
Od zagłady do odbudowy
Bobry przez wieki wybijano dla futra, mięsa i cennego kastoreum. Na początku XX wieku w granicach dzisiejszej Polski pozostały zaledwie nieliczne osobniki nad rzekami wschodniej części kraju. Dzięki objęciu gatunku ochroną oraz programom reintrodukcji prowadzonym od lat 70. i 80. XX wieku, populacja zaczęła się odradzać.
Dziś: ponad 100 tysięcy bobrów
Współcześnie szacuje się, że w Polsce żyje ponad 100 tysięcy bobrów, obecnych w niemal wszystkich dorzeczach. Największe ostoje to dolina Biebrzy, Mazury, Pomorze i Lubelszczyzna. Bóbr wrócił nawet na obrzeża miast, pojawiając się nad Wisłą w samej Warszawie.
Ochrona
Bóbr europejski jest w Polsce objęty ochroną częściową. Gospodarowanie populacją i łagodzenie konfliktów (podtopienia pól, uszkodzenia wałów) prowadzą regionalne dyrekcje ochrony środowiska.
Bóbr a człowiek
Powrót bobra bywa źródłem konfliktów: zalane łąki, podgryzione drzewa czy uszkodzone groble. Coraz częściej zamiast usuwać zwierzęta, stosuje się rozwiązania łagodzące — rury przelewowe w tamach, siatki ochronne na drzewach czy pozostawianie bobrom pasa nadrzecznej roślinności. Korzyści z retencji wody i bioróżnorodności zwykle przeważają nad szkodami.